Ze begon aan de rondleiding. Vertelde ondertussen over de vele twijfels die ze had over bepaalde privezaken en wat ze ermee aan moest. Al heel lang balanceerde ze tussen doen wat anderen van haar verwachtten en wat zij zelf graag wilde doen. Uiteindelijk koos zij vaak voor wat anderen wilden en voelde zich buitengewoon naar.
Toen ze me de slaapkamer had laten zien en wij naar de witte hal liepen zag ik opeens een soort rokerige schim voorbij komen. Daar beneden op de grond. Een soort van schim van een donkere kat. Hij liep zo langs mijn benen. Zonder erg riep ik:
'Ik zie hier een kat lopen! Je moet een kat gaan kopen. Die kat hoort bij jou!'
Mijn vriendin keek me even verbaasd aan en mompelde dat ze inderdaad gedacht had een kat te kopen maar dat mensen om haar heen vonden dat het geen goed idee was. Wat nou als zij met vakantie wilde? Wie moest er dan voor het huisdier zorgen?
Afgelopen week kreeg ik een email van deze vriendin die ik al maanden niet gezien had. Waarvan ik wist dat er problemen speelden en ik haar even met rust moest laten. Ze moest zelf dingen uitvissen en beslissen. Soms liet je iemand dan maar even.
'Moest nog aan je denken! Jij hebt namelijk ooit gezegd dat je het gevoel had dat ik een kat wil. Ik zei toen dat ik er wel over nagedacht had maar nog niet zeker wist. Jij zei toen, doe maar is goed voor je. Moest daar weer even aan denken. Ik heb haar nu een week en het gaat heel goed. Het is zo n lief beestje, word er helemaal vrolijk van.'
'Ze is gevonden in een kliko met kittens en is zelf sinds mei 1 jaar. Al veel mee gemaakt.
Ik ging eigenlijk voor een andere kat, maar zij kwam gelijk naar me toe.'
...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten