1 door de zon beschenen, met veel zon
2 vrolijk
Als ik (terug)denk aan de hoofdpersoon Reva Reijnen, een soort van meiske aan de kant van de straat onderzoekend en observerend naar de rest van de wereld en de mensen die erin bewegen, denk ik terug aan Isla Cristina waar zij vertoefde toen zij de beslissing nam weg te gaan uit het kale Nederland om antwoorden te vinden.
Ik zie haar, met haar volle tas, afgetrapte spijkerbroek en licht shirtje, lopend op de bolle stenen naar de pier. In de volle zon, op een zondag, met wat toeristen die op slippers langs haar lopen, loopt zij zwijgend naar de zandstrook. Haar zwarte haren plakken tegen haar schouderbladen. De zon prikt op haar gezicht en er loopt een klein streepje transpiratie van de haargrens in haar nek via haar schouder naar haar rug.
Zelf ben ik jaren geleden ook daar geweest. Met een huurauto reden broer en ik op de lange snelweg langs wadden en water. Het was een mooie zomerdag. De lange weg mondde uit in een zandweggetje naar de kust. Er stond een klein jongetje aan de kantn van de zee. Hij was boos omdat zijn vriendjes niet met hem wilden spelen.
Op de een of andere manier is Isla Cristina nooit uit mijn gedachten gegaan. De zomer, de zee, de wadden. De grote vuurtoren. De warmte. De zon. Het ontstaan van mijn verhaal. ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten