IN DE TREIN GEBEURT DUS,

zoveel. Mensen die gaan zitten en eerst keuren of de zitting nog wel schoon is. Daar verbaas ik me altijd over. Zittingen van stoelen in een trein zijn never nooit schoon. Op een krant wil ook niemand zitten. Mocht je opstaan van het (lange) zitten op een krant, drukken de letters een verhaal op je aars.

(Ik heb iets met het woord aars. Ik kan het niet helpen.)

Stel nou dat iemand en een witte broek zou dragen, en een krantje op de zitting zou leggen. Welk verhaal zou er dan op hun achterwerk te lezen zijn?

...Volgens mij zat er teveel advocaat in die paaseieren.